Support Wikipedia

Σάββατο, 14 Νοεμβρίου 2009

Πτήσεις



Σάββατο 15 Νοέμβρη 2009, ένας μοναδικός γαλανός ουρανός πάνω από την Αττική.



Κυριακή, 18 Οκτωβρίου 2009

Εκεί που πέρασε η φωτιά


Πριν από λίγο καιρό κάηκαν, τώρα θα κάνουν ότι μπορούν για να βγάλουν το χειμώνα. Κορμοί και κλαδιά καμμένα, η φωτιά τα άγγιξε για τα καλά, αλλά αυτά δεν πέθαναν, υπάρχουν και οι χυμοί τους κυλάν κάτω από την ανθρακισμένη φορεσιά τους.


Πέμπτη, 15 Οκτωβρίου 2009

Αστικό τοπίο - σκηνικό, στο Βοτανικό.

Βρέχει στην Αθήνα - Raining in Athens


Μπορεί ναι μην λάμπει ο ήλιος,αλλά το βρόχινο κάλυμμα, στα πεζοδρόμια, την άσφαλτο, τα πλακάκια, ταπεινά, αντανακλά τον ουρανό ή ότι είναι επάνω.
Τα άνω ως κάτω, λέει στο σμαραγδένιο πίνακά του ο Ερμής ο Τρισμέγιστος. (μπορεί να κάνω λάθος σε κάποια λέξη, αλλά όχι στο νόημα).


Κυριακή, 20 Σεπτεμβρίου 2009

Η εγκατελελειμένη παράγκα.


Είχα σκεφτεί κάποια πράγματα να γράψω αλλά πιστεύω, ότι η δύναμη της εικόνας, αποδυναμώνεται από την περιγραφή και ειδικά αυτού που την τράβηξε.
Μπορώ να πω όμως ότι η λεγόμενη πραγματικότητα στην πραγαμτικότητα δεν υπάρχει. Εμείς τη δημιουργούμε, εμείς ερμηνεύομε και χαρακτηρίζομε.
Βέβαια η πραγματικότητα όπως την αντιλαμβανόμαστε στην πρώτη επεξεργασία των αισθήσεων είναι άνυδρη χωρίς ενδιαφέρον, γι' αυτό πάντα η ποίηση θα είναι απαραίτητη στη ζωή μας. Παντού ψάχνουμε να δούμε με τα μάτια κάποιου συνανθρώπου μας, εδώ σε αυτή την παράγκα, τα ανθρώπινα χέρια έχουν καιρό να ενδιαφερθούν.

Παρασκευή, 18 Σεπτεμβρίου 2009

Αστικός εξοπλισμός - urban furniture







Είναι οι λεπτομέρειες, τα μικρά αυτά τα ταπεινά, που κανείς δεν τα τιμά, αυτά που έχουν όμως φωνή, είναι τα στοιχεία της αστικής "φύσης", που δεν θεωρούμε ότι είναι άξια προσοχής. Δεν θα μπορούσαν να είναι και στοιχεία ομορφιάς;
Εγώ, αυτόν εδώ το στύλο που έχει αναλάβει να εμποδίσει τα αυτοκίνητα να ανεβαίνουν πάνω στα πεζοδρόμια, τον βρίσκω έναν έρημο μεταλλικό φρουρό, που κάνει τη θητεία του, μέχρι να φθαρεί, να παραμορωθεί και να λυώσει σε κάποιο χυτήριο για να συνεχίσει το αιώνιο τον κύκλο που δεν τελείωνει ποτέ, γιατί εμείς μάλλον έχουμε εφεύρει το χρόνο.